Zgromadzenie Najświętszego Odkupiciela

W roku 1932, na południu Włoch, powstało Zgromadzenie Najświętszego Odkupiciela, założone przez Świętego Alfonsa Marię de Liguori, popularnie nazywane jest ono Zgromadzeniem Redemptorystów. Redemptoryści starają się iść za przykładem Jezusa Chrystusa, przepowiadając Ewangelię ubogim (cf. Łk 4,14–21). Zgromadzenie powstało jako odpowiedź na potrzeby duchowe ludzi najbardziej opuszczonych, pośród ludu ubogiego zamieszkującego wiejskie obszary w górach, z dala od miasta Neapol. Obecnie pracuje ono w 77 krajach i liczy 5.500 członków obejmujących: kapłanów, braci i seminarzystów, którzy składają śluby ubóstwa, czystości i posłuszeństwa.

W początkowym okresie, tylko niektórzy z członków poszli za pomysłem Świętego Alfonsa. Ale pomimo to, jeszcze za życia Założyciela Zgromadzenie rozszerzyło się poza Królestwo Neapolitańskie, docierając najpierw do centrum Włoch, a póżniej aż do Polski. W pierwszych dziesiątkach wieku XIX powstały różne wspólnoty Redemptorystów na terenie Monarchii Austro-Węgierskiej, w Niemczech, w Belgii i Holandii. W roku 1832, w stulecie założenia Zgromadzenia, sześciu Redemptorystów-Misjonarzy (trzech kapłanów i trzech braci) udało się do Stanów Zjednoczonych i w ten sposób została zapoczątkowana praca misjonarska Redemptorystów poza Europą. Po fundacjach w Ameryce Północnej szybko powstawały inne w Ameryce Łacińskiej, w Australii, a następnie w Afryce i w Azji.

C.Ss.R.

Powszechnie Redemptoryści, przy swoich nazwiskach używają znaku: „C.Ss.R.”. Te cztery litery są skrótem łacińskiego wyrażenia Congregatio Sanctissimi Redemptoris, co znaczy „Zgromadzenie Najświętszego Odkupiciela”.

Za swoje hasło Zgromadzenie przyjęło 7 wiersz psalmu 130, który w języku łacińskim brzmi: Copiosa apud eum redemptio (Obfite u niego odkupienie). Te słowa psalmu bardzo dobrze wyrażają ducha, który ożywia Redemptorystów i uświadamiają nam, że Bóg jest nieskończenie hojny w swojej miłości, w swoim miłosierdziu i przebaczeniu udzielanemu całej ludzkości; zaprawdę Bóg tak umiłował świat, że zesłał mu swego Jedynego Syna, Jezusa Chrystusa (cf. J 3,16). Redemptoryści doświadczywszy tej miłością starają się nieść ją światu, na pierwszym miejscu stawiając ludzi żyjących na marginesie Kościoła i społeczności.

Praca Redemptorystów:
Nieść Dobrą Nowinę najbardziej opuszczonym pośród ubogich

Wszyscy chrześcijanie zostali wezwani do bycia misjonarzami, ponieważ miłością Bożą należy się dzielić. Redemptoryści, poprzez głębszą konsekrację wynikającą z chrztu, realizują w pełniejszy sposób to podstawowe powołanie chrześcijanina, odpowiadając z żarliwością i kreatywnością na naglące duszpasterskie potrzeby najbardziej opuszczonych, w pierwszym rzędzie ubogich, poświęcając się całkowicie dziełu Ewangelizacji. Aby móc zrealizować swoją misję, Redemptoryści starają się układać swoje życie na wzór apostołów Jezusa, poświęcając je Bogu i misjonarskiej działalności. W świecie gwałtownych zmian, Redemptoryści nieustannie poszukują nowych sposobów przepowiadania Dobrej Nowiny o miłości Boga do człowieka.

Tak jak apostołowie, poruszeni i umocnieni przez Ducha Świętego, Redemptoryści nie żałują żadnego wysiłku, aby stać się całkowitym darem dla Boga, który „pierwszy nas umiłował” (J 4,10). Ta odpowiedź miłości jest wyrażona przez śluby zakonne: czystości, ubóstwa i posłuszeństwa. Redemptoryści żyją we wspólnotach składających się z ojców, braci i seminarzystów. Oprócz tego, że wspólnie pracują, to się też razem modlą, posiadają wspólnotę dóbr materialnych, jednym słowem, całe ich życie ma wspólnotowy charakter. Oprócz tego, że indywidualnie prowadzą prosty i przykładny styl życia, wspólnota Redemptorystów z natury swojej charakteryzuje się tym, że stanowi autentyczne głoszenie Ewangelii ubogim.

Aby odpowiedzieć na swoje podstawowe powołanie, Redemptoryści świadczą swoją posługę poprzez ściśle określone, różne rodzaje działalności, które w sposób szczegółowy poniżej ukazujemy. Każdy przedstawiony rodzaj pracy posiada połączenie (link) z dodatkowymi informacjami.

N.B. Ten dział naszej strony internetowej jest jeszcze na etapie tworzenia. Połączenia będą się mnożyć w miarę otrzymywania nowych tekstów i stron.

Przepowiadanie

Święty Alfons chciał, aby jego towarzysze byli wędrownymi głosicielami Bożego Słowa. Obecnie ta pierwotna propozycja realizowana jest w wielu krajach przez misjonarzy, którzy przez tydzień lub dłużej przebywają na parafii i wygłaszają kazania, w których zapraszają wiernych do pogłębienia miłości ku Bogu i do doskonalszego praktykowania życia chrześcijańskiego. Oprócz przepowiadania program misji parafialnych przewiduje jeszcze inne nabożeństwa, odwiedziny rodzin, przede wszystkim odwiedziny chorych, wskazania i kierownictwo duchowe ze szczególnym podkreśleniem Sakramentu Pojednania.

Misjonarze - Redemptoryści głoszą także tridua oraz nowenny, jako przygotowanie do specjalnych świąt, prowadzą również rekolekcje zamknięte dla osób świeckich, kapłanów, osób konsekrowanych obojga płci. Święty Alfons nalegał na to, żeby Redemptoryści głębokie tajemnice wiary przepowiadali w sposób prosty i zrozumiały dla wszystkich, bez różnicy pozycji społecznej, poziomu kultury, czy formacji duchowej.

Teologia Moralna

Z racji swego nadzwyczajnego wkładu i nieustannego wysiłku w to, żeby zwykli ludzie naśladowali Jezusa, Święty Alfons został ogłoszony Patronem moralistów i spowiedników. Zgromadzenie okazuje nieustanne zainteresowanie się teologią moralną i cały czas poświęca się jej, kładąc szczególny nacisk na teologiczne dyscypliny tak na etapie formacji początkowej swoich seminarzystów jak i formacji ciągłej członków. Niektórzy Redemptoryści pracują jako doradcy stowarzyszeń katolickich szpitali, posługując się aktualnymi nowoczesnymi środkami w celu pomagania ludziom w formowaniu sumień. Kładzie się wielki nacisk na to, żeby byli dobrymi spowiednikami i dostępnymi dla wszystkich duchowymi kierownikami. Zgromadzenie prowadzi Instytuty Wyższych Studiów Teologii Moralnej, które przygotowują specjalistów w tej dyscyplinie spośród kapłanów, zakonników i osób świeckich: Akademia Alfonsjańska w Rzymie (Włochy) i Wyższy Instytut Nauk Moralnych w Madrycie (Hiszpania).

Sanktuaria

Redemptoryści mają nadzwyczajną okazję do prowadzenia pracy duszpasterskiej w kościołach, sanktuariach i miejscach tradycyjnych pielgrzymek. Do niektórych z tych miejsc przybywa rocznie ponad milion pielgrzymów; ma to miejsce np. w Brazylii, na Filipinach, w Singapur, w Kolumbii, w Kanadzie i we Włoszech (Materdomini, Rzym). Nawet w krajach, gdzie dramatycznie osłabły praktyki życia religijnego, Sanktuaria obsługiwane przez Redemptorystów utrzymują ścisły związek z ludem. Ten rodzaj pracy duszpasterskiej pozwala Redemptorystom docierać do tysięcy osób, przede wszystkim poprzez przepowiadanie, oraz sprawowanie Sakramentów Pojednania i Eucharystii. Często w tych Sanktuariach prowadzi się także formację katechetyczną, udziela rad, realizuje duchowe kierownictwo oraz pomoc społeczną. Dla zapewnienia pielgrzymom odpowiednich warunków Redemptoryści współpracują z wieloma osobami świeckimi.

Domy Rekolekcyjne

Od początku powstania Zgromadzenia, Redemptoryści udostępniali swoje domy ludziom, którzy pragnęli jakiś czas spędzić na odosobnieniu, z dala od codziennych zajęć i trosk, celem umocnienia i pogłębienia swojej więzi z Bogiem w atmosferze ciszy i modlitwy. W domach przeznaczonych na ten cel prowadzi się różnego rodzaju i dla różnych grup rekolekcje: dla kapłanów, dla zakonników i zakonnic, dla narzeczonych, dla osób samotnych i młodzieży, którzy cały tydzień, albo koniec tygodnia pragną poświęcić w sposób szczególny na bliższy kontakt z Bogiem. Misjonarze Redemptoryści, pracujący w tym sektorze duszpasterstwa nieustannie poszukują nowych form i nowych sposobów dotarcia do ludzi, by im pomóc doświadczyć w swoim życiu pełnej miłości obecności Boga.

Parafie

Misjonarze Redemptoryści podejmują również pracę na parafiach, czy innych podobnych do parafii strukturach. Parafie prowadzone przez Redemptorystów możemy spotkać zarówno w małych miastach jak i w dużych aglomeracjach miejskich, a także na rozległych terenach wiejskich. Na ogół Redemptoryści przyjmują parafie tam, gdzie diecezja nie jest w stanie zapewnić wiernym odpowiedniej obsługi duszpasterskiej. Apostolat parafialny obejmuje: przepowiadanie, nauczanie, gotowość do udzielania rad, obchodzenie świąt liturgicznych i sprawowanie Sakramentów, odwiedziny chorych i pomoc społeczną. Oprócz zwyczajnej posługi duszpasterskiej, ojcowie oraz bracia Redemptoryści wykazują zawsze ogromny zapał w trosce o ludzi obojętnych, oddalonych od Kościoła.

Nieustanna Nowenna ku czci
Matki Bożej Nieustającej Pomocy

W roku 1866, Papież Pius IX, powierzył Zgromadzeniu oryginalną Ikonę Matki Bożej Nieustającej Pomocy, prosząc Redemptorystów, aby postarali się o to, by „była Ona znana”. Z tego wynika, aby Redemptoryści starali się wspomnianą Ikonę Maryi, czyli obraz Matki Bożej uczynić znanym na całym świecie. I obecnie na całym świecie, każdego tygodnia setki tysięcy wiernych uczestniczy w Nowennie do Matki Bożej Nieustającej Pomocy, czy to w kościele Redemptorystów, czy jakimś kościele diecezjalnym.

Misje zagraniczne

Na prośbę Ojca Świętego i w odpowiedzi na konkretne zaproszenia biskupów miejscowych, misjonarze Redemptoryści są wysyłani do krajów o różnych kulturach, innych niż te, z których się wywodzą, do bardzo trudnych miejsc i skomplikowanych sytuacji. W ten sposób Redemptoryści konkretnie kontynuują i realizują marzenie Świętego Alfonsa o tym, by Redemptoryści przepowiadali Ewangelię na całym świecie.

Środki Społecznego Komunikowania

Święty Alfons był fenomenalny w komunikowaniu się z innymi. Oprócz tego, że przepowiadał, napisał ponad 100 książek, które do dziś osiągnęły ponad 20 tysięcy wydań i zostały przetłumaczone na 70 języków. Niektóre z jego dzieł, takie jak: Uwielbienia Marii, Droga Krzyżowa i Nawiedzenia Najświętszego Sakramentu mają uniwersalne wartości jako chrześcijańskie dziedzictwo duchowości. Obecnie, Redemptoryści posługują się wszystkimi środkami społecznego komunikowania się do przepowiadania Bożego Słowa: wydawnictwa, stacje i programy Radiowe oraz Telewizyjne, środki audiowizualne, a także Internet.

Walka o Sprawiedliwość i Pokój

Redemptoryści są przekonani, że zbawcza miłość Boga obejmuje całą osobę i wymaga przekształcenia się sprawiedliwości społecznej w szacunek dla godności wszystkich ludzi. W ten sposób Redemptoryści na wszystkie strony całego świata są zaangażowani na różny sposób w problemy społeczne i problematykę dotyczącą sprawiedliwości w takich sprawach jak: migracja ludności, uciekinierzy, bezdomni, ubóstwo, strajki, prawa robotników, promocja kobiet, wykorzystywanie do pracy dzieci, rasizm, ludobójstwo, problemy tubylców, ochrona środowiska naturalnego, wojny i gwałty, handel bronią i osobami.

Duszpasterstwo Młodzieżowe i Powołaniowe

Chociaż Redemptoryści zawsze chętnie pracowali z młodzieżą, to jednak w roku 1985 Zarząd Generalny przyjął jako swój priorytet Duszpasterstwo Młodzieżowe. Młodzież należy zaliczyć do grupy ludzi najbardziej opuszczonych, ponieważ często mają poczucie, że znaleźli się na marginesie Kościoła i społeczności. Dlatego jest rzeczą naturalną, że Redemptoryści czują się powołani do tego, aby z nimi być Część naszej posługi dla młodzieży jest poświęcona temu, żeby pomagać młodym w rozpoznaniu swego własnego, życiowego powołania. Dla uzyskania dalszych informacji, prosimy skierować się na strony Generalnego Sekretariatu Młodzieży Redemptorystowskiej i Duszpasterstwa Powołań.

Jeżeli byś chciał otrzymać więcej informacji dotyczących redemptorystowskiego powołania, to proszę się skontaktować z najbliższą wspólnotą Redemptorystów, lub z Sekretarzem Generalnym Zgromadzenia, P. Joseph P. Dorcey, C.Ss.R., (seg.gen@cssr.com).

Formacja Kandydatów
Formacja ciągła Redemptorystów

Niektórzy Redemptoryści pracują jedynie na formacji początkowej przyszłych Misjonarzy–Redemptorystów, pomagając młodzieży zrozumieć i ukochać charyzmat, identyczność, duchowość i posłannictwo Zgromadzenia. Formacja ciągła, która obejmuje dziedzinę duchową, intelektualną oraz kulturalną jest dla każdego Redemptorysty nakazem, aby mógł skutecznie realizować swoje posłannictwo w ciągle przemieniającym się i zmieniającym świecie.

Praca z osobami świeckimi

Redemptoryści nieustannie głoszą, że Bóg powołuje wszystkich do świętości, kazdego według jego życiowego powołania. Nie mniej jednak wiele osób świeckich pasjonuje redemptorystowski charyzmat, albo też interesują się alfonsjańską duchowością. W ostatnich latach Redemptoryści i osoby świeckie zwiększyły wysiłki do wspólnego prowadzenia misjonarskiej działalności. Skutek czego osiągnięto połączenie wysiłków w tym, żeby świeccy uczestniczyli w radościach i odpowiedzialności za pracę misjonarską i tym samym nastąpiło zintensyfikowanie i wzajemne ubogacenie życia osób świeckich jak i Redemptorystów.

W Komunii z naszymi Siostrami Redemptorystkami

Redemptorystowska Rodzina jest o wiele szersza aniżeli 5.500 członków Zgromadzenia po ślubach zakonnych. Jest wiele Zakonów i Zgromadzeń Zakonnych, które mają wspólną z Redemptorystami historię oraz duchowość. W sposób szczególny Zgromadzenie jest w szczęśliwym położeniu dzięki pomocy i modlitwom Zakonu Mniszek Redemptorystek, założonych przez Czcigodną Matkę Marię Celeste Crostarosa, współczesną Świętemu Alfonsowi, i która w dużym stopniu współpracowała ze Świętym Alfonsem przy założeniu naszego Zgromadzenia. Mniszki Redemptorystki przede wszystkim poświęcają się modlitwie i kontemplacji. Obecnie jest 477 Mniszek Redemptorystek w różnych klasztorach rozmieszczonych na całym świecie. Więcej informacji o Mniszkach Redemptorystkach można znaleźć na następujących stronach Internetu:

www.redemptor.pl/redemptorystki (Polska)

www.rednuns.faithweb.com (Irlandia)

www.catholic.org/macc/redemptoristines.html (USA)

www.redemptoristky.sk (Slovakia)

www.redemptoristinnen.at (Austria)

www.redentoristasmonasterio.org (Hiszpania)

www.kloster-heiligenborn.de/puettl.htm (Niemcy)

www.multimedia.com/depairon/moniales/redemptoristines.html (Kanada)