Struktury
Zgromadzenia Najwiętszego Odkupiciela
Zgromadzenie Najświętszego Odkupiciela
zostało zapoczątkowane w Królestwie
Neapolitańskim, na południu Włoch.
Nasz Założyciel, Święty
Alfons Liguori, zgromadził grupę ludzi
– kapłanów i braci –
do życia we wspólnocie według
rad ewangelicznych, aby wspólnie pracować
jako misjonarze. Dlatego pierwszą i podstawową
strukturą Zgromadzenia jest wspólnota
apostolska: grupa misjonarzy Redemptorystów,
którzy żyją razem, wspólnie
się modlą i wspólnie naradzają,
w jedności ze sobą pracują i
cierpią, razem przeżywają sukcesy
i klęski, łączą dobra materialne
w służbie Ewangelii. Na czele każdej
wspólnoty stoi przełożony
miejscowy, osoba wyznaczona do kierowania
i spełniania posługi rządzenia
dla dobra wspólnego, w sprawowaniu tych
funkcji pomaga mu wikariusz i grupa radnych
zwana radą.
Wspólnoty miejscowe łączą
się w Prowincje, Wiceprowincje, Regie
i Misje. Nie mniej jednak, Zgromadzenie
nie może być rozumiane jako konfederacja
Jednostek, lecz jako jeden organizm, powołany
do realizacji tej samej misji, w ramach zdrowego
napięcia pomiędzy troskami wspólnot
miejscowych czy regionalnych, a powszechną
misją Zgromadzenia.
Dlatego Prowincja jest
organiczną Jednostką Zgromadzenia,
w skład której wchodzi więcej wspólnot
określonego geograficznego terytorium,
pod tym samym Przełożonym, któremu
pomaga rada zwyczajna i nadzwyczajna.
Rady te mają właściwe sobie kompetencje.
Struktura Prowincji istnieje po to, by poprzez
swoje różne posługi i dary mogła
skutecznie realizować cel Zgromadzenia
we wspólnocie z innymi Jednostkami Instytutu
i pod władzą Zarządu Generalnego.
W kierowaniu Prowincją, Kapituła Prowincjalna
stanowi podstawowy organ zarządu. Jest
ona moralną osobą kolegialną,
składającą się z przedstawicieli
wszystkich współbraci. Zadaniem Kapituły
Prowincjalnej jest ciągła troska o
przystosowaną odnowę życia apostolskiego
i Zarządu Prowincji.
Wiceprowincja obejmuje również
więcej wspólnot, nie cieszy się jednak
pełną autonomią. Wiceprowincje
ustanawia się i eryguje dla służenia
Kościołowi szczególnie tam, gdzie
się on znajduje w warunkach misyjnych.
Wiceprowincja wywodzi się z Prowincji i
jest przez nią wspomagana tak personalnie,
jak i finansowo. Wiceprowincja posiada tę
samą strukturę, te same instytucje
i te same uprawnienia co do sposobu powoływania
na urzędy, jak Prowincja. Aby Wiceprowincja
mogła skutecznie prowadzić swój apostolat,
ma prawo do odpowiedniej wolności i władzy
przystosowania sposobu swego życia do własnych,
specjalnych potrzeb misyjnych.
Prowincje i Wiceprowincje,
za aprobatą Zarządu Generalnego, mogą
ustanawiać Regie i Misje, tam gdzie odczuwa
się brak sił misyjnych. Są one
Jednostkami o mniejszej liczbie wspólnot oraz
członków, mają mniejszą autonomię
i w dużej mierze oraz bardziej bezpośrednio
zależą od Zarządu Prowincji czy
Wiceprowincji pochodzenia. Na czele Regii czy
Misji stoi Przełożony sprawujący
władzę, w łączności
z Przełożonym Prowincjalnym i jego
Radnymi. W razie konieczności, niektóre
Regie ustanawiane są bezpośrednio
przez Radę Generalną, a nie przez
określone Prowincje czy Wiceprowincje i
od niej też zależą.
Zgromadzenie, w ramach
półkuli i kontynentów, posiada także
szerszą organizację. W Zgromadzeniu
istnieje sześć Większych Regionów:
Europa Południowa, Europa Północna,
Północna Ameryka, Ameryka Łacińska,
Azja-Oceania i Afryka. Wewnątrz tych Większych
Regionów istnieją pod-Regiony czyli Mniejsze
Regiony; jak np.: Europa Wschodnia, a w Ameryce
Łacińskiej: Cono Sur, Brazylia i Cono
Norte. Pozwala to na prowadzenie misyjnej działalności
w większej solidarności oraz ze skuteczniejszym
użyciem środków ekonomicznych i personalnych.
Kapituła Generalna
oraz Zarząd Generalny mają w Zgromadzeniu
charakter uniwersalny.
Kapituła Generalna zwyczajna, zwoływana co sześć lat przez Przełożonego
Generalnego, stanowi podstawowy, a zarazem reprezentatywny
i odpowiedzialny za życie apostolskie Zgromadzenia,
organ. Zadaniem Kapituły Generalnej jest
troska o życie apostolskie całego
Instytutu, o umacnianie więzów łączących
poszczególne jego części oraz przystosowanie
do potrzeb Kościoła i ludzi wszystkich
instytucji i norm regulujących jego życie.
Kapituła Generalna uważnie bada misję
Zgromadzenia zgodnie z duchem Założyciela
i jego zdrowymi tradycjami.
Zarząd Generalny tworzy Przełożony
Generalny oraz Radni Generalni, spośród
których jeden jest Wikariuszem Generalnym
(drugi co do funkcji), wszyscy oni są odpowiedzialni
za rządy całym Zgromadzeniem. Obecnie
jest 6 Radnych Generalnych, każdy z nich
przypada na jeden z Większych Regionów.
Natomiast w całości tworzą Radę
Generalną, która jest trwałym
organem kierowniczym i wykonawczym. Zarząd
Generalny inspiruje i animuje nieustanną
odnowę poprzez regularną obecność
w poszczególnych Jednostkach, w których skutecznie
sprawuje swoje przewodzenie.
Rada Generalna wspomagana
jest przez czterech Urzędników Wyższych
Kurii Generalnej: Prokuratora
Generalnego, Ekonoma Generalnego,
Sekretarza Generalnego i Postulatora
Generalnego, jak również przez innych
urzędników, takich jak: Archiwistę
Generalnego, Kronikarza Generalnego, Dyrektora
Biura Komunikacji, a także tłumaczy
i sekretarzy.
Inne jeszcze posługi
spełniają: Archiwa Generalne, Instytut
Historyczny, Akademia Alfonsjańska,
Redemptorystowskie Centrum Duchowości,
Colleggio Maggiore Wyższych Studiów,
Sanktuarium Matki Bożej Nieustającej
Pomocy (kościół Świętego
Alfonsa), a także różne Sekretariaty
i Komisje Generalne, ustanawiane według
konkretnych potrzeb i specyficznych sytuacji.
Na XXIII Kapitule Generalnej,
w 2003 roku, uznano restukturyzację Zgromadzenia
za najważniejsze zadania obecnego sześciolecia
(okres trwający przez 6 lat). W tym okresie
Zarząd Generalny i Komisja Restrukturyzacji,
powołana specjalnie do tego celu, razem
z poszczególnymi Jednostkami Zgromadzenia, zajmą
się wyzwaniami wynikającymi z tego
zadania. Realizacja restrukturyzacji zawiera
w sobie wiele elementów, co do których trzeba
podejmować decyzje, najważniejszą
jednak troską jest misja Zgromadzenia.
Wszystkie struktury mają się przyczyniać
do ożywienia i zdynamizowania misjonarzy.
Zgromadzenie nie może zamknąć
się w środowiskach i strukturach,
w których nasze działanie nie miałoby
już misyjnego charakteru. Dlatego też
powinno nieustannie dostosowywać swoje
struktury i instytucje do aktualnych potrzeb,
otwierając równocześnie nowe drogi,
dzięki którym z większą skutecznością
będzie można odpowiedzieć na
naglące potrzeby misjonarskie oraz lepiej
włączyć się w służbę
misji Kościoła, pozostając zawsze
wierni charyzmatowi i powołaniu do głoszenia
Ewangelii ubogim i najbardziej opuszczonym,
gdziekolwiek się oni znajdują.
*************************
Jednostki
Zgromadzenia Najwiętszego Odkupiciela
2008
Kliknąć
na nazwę
wybranej Jednostki,
aby wejść
na mapę wskazującą miejsce,
gdzie znajdują się
wspólnoty tej Jednostki.
0
0000 Kuria Generalna
0000 Archiwa Generalne
0000 Instytut Histoczny
0000 Wspólnota
Świętego Alfonsa
0000 Akademia Alfonsjańska
0000 Collegio Maggiore
0000 Sanktuarium Matki Bożej
Nieustającej Pomocy
0011 Region
Europa Południe
0012 Region
Europa Północ
0013 Region
Ameryka Północna
0014 Region
Ameryka Łacińska
Pod-Region
Ameryka Środkowa i Karaiby
0015 Region
Azja-Oceania
0016 Region
Afryka
0058 Regia
Korea
0059 Misja
Kuba
0060 Regia
Belgia Południe
0100 Prowincja
Rzymska (Włochy)
0101 Wiceprowincja
Pilar (Paragwaj)
0200 Prowincja
Neapolitańska (Włochy)
0202 Regia
Madagaskar
0500 Prowincja
Wiedeńska (Austria)
0502 Regia
Kopenhaga (Dania)
0700 Prowincja
Baltimore (USA)
0704 Wiceprowincja
Richmond (USA)
0705 Wiceprowincja
Asunción (Paragwaj)
0706 Regia
Karaiby języka angielskiego
0800 Prowincja
Monachijska (Niemcy)
0802 Wiceprowincja
Kagoshima (Japonia)
1
1100 Prowincja
Londyńska (Anglia)
1103 Regia
Zimbabwe (Afryka)
1300 Prowincja
Dublin (Irlandia)
1304 Wiceprowincja
Fortaleza (Brazylia)
1500 Prowincja
Madrycka (Hiszpania)
1502 Wiceprowincja
Caracas (Wenezuela)
1506 Wiceprow.
San Salvador (Ameryka Środkowa)
1507 Wiceprowincja
Peru Północne
1509 Misja
Wybrzeżu Kości Słoniowej
(Afryka)
1600 Prowincja
Praska (Republika Czeska)
1603 Wiceprowincja
Bratysławska (Słowacja)
1604 Wiceprowincja
Michałowie (Słowacja)
1700 Prowincja
Warszawska (Polska)
1700–1 Misja
Warszawska (1)
1700–1 Misja
Warszawska (2)
1701 Wiceprowincja
Resystencja (Argentyna)
1702 Wiceprowincja
Bahia (Brazylia)
1704 Regia
Sanctus Gerardus (Rosja i Kazachstan)
1800 Prowincja
Strasburska (Francja)
1900 Prowincja
Santa Anna de Beaupré (Kanada)
1902 Wiceprowincja
Tokijska (Japonia)
1904 Regia
Puerto Príncipe (Haiti)
2
2100 Prowincja
Canberra (Australia)
2101 Wiceprowincja
Manila (Filipiny)
2102 Regia
Aotearoa (Nowa Zelandia)
2103 Wiceprowincja
Ipoh (Malezja/Singapur)
2200 Prowincja
Buenos Aires (Argentyna)
2201 Wiceprowincja
Peru Południowe
2202 Misja
Mozambiku (Afryka)
2300 Prowincja
São Paulo (Brazylia)
2303 Wiceprowincja
Recife (Brazylia)
2400 Prowincja
Quito (Ekwador)
2600 Prowincja
Rio de Janeiro (Brazylia)
2800 Prowincja
Bogotá (Kolumbia)
2801 Misja
Ghana (Afryka)
3
3000 Prowincja
Santiago (Chile)
3100 Prowincja
Yorkton (Kanada)
3300 Prowincja
Lizbońska (Portugalia)
3301 Wiceprowincja
Luanda (Angola)
3400 Prowincja
Wietnamska
3401 Wiceprowincja
Extra Patriam (USA)
3402 Regia
Wietnamczyków (Francja)
3500 Prowincja
Porto Alegre (Brazylia)
3600 Prowincja
Meksykańska
3800 Prowincja
Bangalore (Indie)
3801 Regia
Colombo (Sri Lanka)
3802 Wiceprowincja
Alwaye (Indie)
3803 Regia
Mumbai (Indie)
3804 Misja
Kenia (Afryka)
3900 Prowincja
San Juan (Porto Rico)
4
4000 Prowincja
Południowej Afryki
4100 Prowincja
Campo Grande (Brazylia)
4200 Prowincja
Lwowska (Ukraina)
4201 Misja
Prokopiewska (Syberia)
4300 Prowincja
Goiás (Brazylia)
4400 Prowincja
Lyon-Paryż (Francja)
4401 Wiceprowincja
Burkina-Niger (Afryka)
4500 Prowincja
Denver (USA)
4501 Wiceprowincja
Manaus (Brazylia)
4503 Wiceprowincja
Bangkok (Tajlandia)
4504 Wiceprowincja
Nigeria (Afryka)
4600 Prowincja
Edmonton-Toronto (Kanada)
4700 Prowincja
Cebu (Filipiny)
4800 Prowincja
Boliwijska
4900 Prowincja
Indonezyjska