Struktury
Zgromadzenia Najwiętszego Odkupiciela


Zgromadzenie Najświętszego Odkupiciela zostało zapoczątkowane w Królestwie Neapolitańskim, na południu Włoch. Nasz Założyciel, Święty Alfons Liguori, zgromadził grupę ludzi – kapłanów i braci – do życia we wspólnocie według rad ewangelicznych, aby wspólnie pracować jako misjonarze. Dlatego pierwszą i podstawową strukturą Zgromadzenia jest wspólnota apostolska: grupa misjonarzy Redemptorystów, którzy żyją razem, wspólnie się modlą i wspólnie naradzają, w jedności ze sobą pracują i cierpią, razem przeżywają sukcesy i klęski, łączą dobra materialne w służbie Ewangelii. Na czele każdej wspólnoty stoi przełożony miejscowy, osoba wyznaczona do kierowania i spełniania posługi rządzenia dla dobra wspólnego, w sprawowaniu tych funkcji pomaga mu wikariusz i grupa radnych zwana radą.

Wspólnoty miejscowe łączą się w Prowincje, Wiceprowincje, Regie i Misje. Nie mniej jednak, Zgromadzenie nie może być rozumiane jako konfederacja Jednostek, lecz jako jeden organizm, powołany do realizacji tej samej misji, w ramach zdrowego napięcia pomiędzy troskami wspólnot miejscowych czy regionalnych, a powszechną misją Zgromadzenia.

Dlatego Prowincja jest organiczną Jednostką Zgromadzenia, w skład której wchodzi więcej wspólnot określonego geograficznego terytorium, pod tym samym Przełożonym, któremu pomaga rada zwyczajna i nadzwyczajna. Rady te mają właściwe sobie kompetencje. Struktura Prowincji istnieje po to, by poprzez swoje różne posługi i dary mogła skutecznie realizować cel Zgromadzenia we wspólnocie z innymi Jednostkami Instytutu i pod władzą Zarządu Generalnego. W kierowaniu Prowincją, Kapituła Prowincjalna stanowi podstawowy organ zarządu. Jest ona moralną osobą kolegialną, składającą się z przedstawicieli wszystkich współbraci. Zadaniem Kapituły Prowincjalnej jest ciągła troska o przystosowaną odnowę życia apostolskiego i Zarządu Prowincji.

Wiceprowincja obejmuje również więcej wspólnot, nie cieszy się jednak pełną autonomią. Wiceprowincje ustanawia się i eryguje dla służenia Kościołowi szczególnie tam, gdzie się on znajduje w warunkach misyjnych. Wiceprowincja wywodzi się z Prowincji i jest przez nią wspomagana tak personalnie, jak i finansowo. Wiceprowincja posiada tę samą strukturę, te same instytucje i te same uprawnienia co do sposobu powoływania na urzędy, jak Prowincja. Aby Wiceprowincja mogła skutecznie prowadzić swój apostolat, ma prawo do odpowiedniej wolności i władzy przystosowania sposobu swego życia do własnych, specjalnych potrzeb misyjnych.

Prowincje i Wiceprowincje, za aprobatą Zarządu Generalnego, mogą ustanawiać Regie i Misje, tam gdzie odczuwa się brak sił misyjnych. Są one Jednostkami o mniejszej liczbie wspólnot oraz członków, mają mniejszą autonomię i w dużej mierze oraz bardziej bezpośrednio zależą od Zarządu Prowincji czy Wiceprowincji pochodzenia. Na czele Regii czy Misji stoi Przełożony sprawujący władzę, w łączności z Przełożonym Prowincjalnym i jego Radnymi. W razie konieczności, niektóre Regie ustanawiane są bezpośrednio przez Radę Generalną, a nie przez określone Prowincje czy Wiceprowincje i od niej też zależą.

Dzieki szesciu glównym regionom: Europa-Poludnie, Europa-Pólnoc, Ameryka Pólnocna, Ameryka Lacinska, Azja-Oceania i Afryka, Zgromadzenie posiada swoje struktury na poziomie pólkul i kontynentów. Wewnatrz tych wiekszych regionów istnieja mniejsze pod-regiony, jak Europa wschodnia, poludnie i pólnoc Ameryki Lacinskiej, Brazylia, itd. Struktury regionalne pozwalaja na wieksza skutecznosc misyjna i solidarnosc oraz bardziej efektywne wykorzystanie zasobów finasowych i personalnych. W 2009 roku, wraz z ustanowieniem Konferencji, Zgromadzenie dostosowalo i wzmocnilo istniejace dotad struktury, w nadziei na uczynienie ich jeszcze bardziej skutecznymi (zob. ponizej).

Kapituła Generalna oraz Zarząd Generalny mają w Zgromadzeniu charakter uniwersalny.

Kapituła Generalna zwyczajna, zwoływana co sześć lat przez Przełożonego Generalnego, stanowi podstawowy, a zarazem reprezentatywny i odpowiedzialny za życie apostolskie Zgromadzenia, organ. Zadaniem Kapituły Generalnej jest  troska o życie apostolskie całego Instytutu, o umacnianie więzów łączących poszczególne jego części oraz przystosowanie do potrzeb Kościoła i ludzi wszystkich instytucji i norm regulujących jego życie. Kapituła Generalna uważnie bada misję Zgromadzenia zgodnie z duchem Założyciela i jego zdrowymi tradycjami.

Zarząd Generalny tworzy Przełożony Generalny oraz Radni Generalni, spośród których jeden jest Wikariuszem Generalnym (drugi co do funkcji), wszyscy oni są odpowiedzialni za rządy całym Zgromadzeniem. Obecnie jest 6 Radnych Generalnych, każdy z nich przypada na jeden z Większych Regionów. Natomiast w całości tworzą Radę Generalną, która jest trwałym organem kierowniczym i wykonawczym. Zarząd Generalny inspiruje i animuje nieustanną odnowę poprzez regularną obecność w poszczególnych Jednostkach, w których skutecznie sprawuje swoje przewodzenie.

Rada Generalna wspomagana jest przez czterech Urzędników Wyższych Kurii Generalnej: Prokuratora Generalnego, Ekonoma Generalnego, Sekretarza Generalnego i Postulatora Generalnego, jak również przez innych urzędników, takich jak: Archiwistę Generalnego, Kronikarza Generalnego, Dyrektora Biura Komunikacji, a także tłumaczy i sekretarzy.

Inne jeszcze posługi spełniają: Archiwa Generalne, Instytut Historyczny, Akademia Alfonsjańska, Redemptorystowskie Centrum Duchowości, Colleggio Maggiore Wyższych Studiów, Sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy (kościół Świętego Alfonsa), a także różne Sekretariaty i Komisje Generalne, ustanawiane według konkretnych potrzeb i specyficznych sytuacji.

XXIII Kapitula Generalna, przeprowadzona w roku 2003, uznala restrukturyzacje za istotna sprawe na nastepne szesciolecie (okres szesciu lat). W tym czasie Zarzad Generalny oraz specjalnie powolana Komisja dla Restrukturyzacji, wspólnie z poszczególnymi Jednostkami Zgromadzenia, zajmowaly sie tym trudnym wyzwaniem. Na podjecie decyzji o restrukturyzacji zlozylo sie wiele czynników, najwazniejszym motywem byla jednak misja. Wszelkie struktury musza sluzyc misyjnej mobilnosci i dynamizmowi. Zgromadzenie nie moze sobie pozwolic na osiedlanie sie w srodowiskach i strukturach, w których jego dzialalnosc nie bedzie juz misyjna. Dlatego nieustannie dostosowuje swoje struktury i instytucje oraz pionierskie nowe sposoby ewangelizacji, aby bardziej skutecznie odpowiadaly misyjnym potrzebom i aby lepiej sluzyc misji Kosciola, zawsze wierne swemu charyzmatowi i powolaniu do gloszenia Ewangelii najbardziej opuszczonym ubogim, wszedzie tam, gdziekolwiek oni sie znajduja.

XXIV Kapitula Generalna, przeprowadzona w roku 2009, wybierajac haslo „Restrukturyzacja dla Misji – nadzeja w dzialaniu”, podjela prace wykonane przez Komisje dla Restrukturyzacji w okresie szesciolecia 2003-2009, poslugujac sie przygotowanym przez nia Instrumentum laboris oraz refleksjami Przelozonego Generalnego, które stanowily solidna podstawe do refleksji, studiów i decyzji przed i w trakcie sesji Kapituly. XXIV Kapitula Generalna przyjela szesc podstawowych zasad restrukturyzacji i dodala jedna swoja wlasna, ustanawiajac siedem zasad przewodnich dla Restrukturyzacji Zgromadzenia Najswietszego Odkupiciela. Glówny nacisk zostal polozony na „dlaczego” restrukturyzacji z równoczesnym apelem do wszystkich, aby docenili naglacy charakter historycznego momentu. Kapitula Generalna, dla ulatwienia szerszego rozeznania misyjnego i podejmowania decyzji, postanowila zorganizowac Zgromadzenie w Konferencje. Konferencje obejmuja wszystkich redemptorystów, którzy mieszkaja i pracuja w jej granicach. Redemptorysci mieszkajacy w obszarze geograficznym Konferencji sa reprezentowani na Zebraniach Konferencji przez Przelozonych Prowincji, Wiceprowincji, Regionów i Misji oraz przez wokalisów, zgodnie z ustaleniami Statutów Konferencji. Zebranie Konferencji decyduje o czestotliwosci spotkan, mozliwosci tworzenia Pod-Konferencji oraz o udziale wspólpracowników swieckich.

Z luzno dotad zorganizowanych, wyzej wspomnianych szesciu regionów, XXIV Kapitula Generalna postanowila ustanowic formalnie nastepujacych piec Konferencji:

Konferencja Redemptorystów Azji-Oceanii,
• Konferencja Redemptorystów Afryki i Madagaskaru,
• Konferencja Redemptorystów Europy,
• Konferencja Redemptorystów Ameryki Lacinskiej i Karaibów,
• Konferencja Redemptorystów Ameryki Pólnocnej.


Konferencja Ameryki Lacinskiej i Karaibów sklada sie z trzech Pod-Konferencji (funkcjonujacych wczesniej jako pod-regiony): URB, Unia Redemptorystów Brazylii; URSAL, Unia Redemptorystów poludnia Ameryki Lacinskiej oraz URNALC, Unia Redemptorystów pólnocy Ameryki Lacinskiej i Karaibów. Pozostale Konferencje, jesli okaze sie to konieczne i stosowne, moga w przyszlosci równiez ustanowic Pod-Konferencje.

Konferencja i jej Zebranie sa strukturami posrednimi pomiedzy Zarzadem Generalnym i poszczególnymi Jednostkami. Koordynator, jako przewodniczacy Konferencji i jej Zebrania, jest mianowany przez Rade Generalna na okres szesciolecia z listy trzech kandydatów przedstawionych przez Zebranie Konferencji, które zadecyduje czy Przelozony Wyzszy moze zostac przedstawiony jako kandydat na Koordynatora. Koordynator bedzie mial wladze delegata Przelozonego Generalnego i bedzie posiadal uprawnienia, które sa niezbedne lub przydatne do wykonywania jego urzedu. Statuty Konferencji zatroszcza sie o Rade wspomagajaca Koordynatora.

Koordynator, dzialajac w duchu kolegialnosci z Zebraniem, sprawuje swoja wladze delegowana w zakresie zycia apostolskiego Konferencji w nastepujacych dziedzinach:

miedzynarodowe i miedzyprowincjalne wspólnoty i inicjatywy;
formacja poczatkowa i ciagla;
• promowanie i realizacja solidarnosci ekonomicznej;
• rozwijanie apostolatu spolecznego;
pomoc slabszym Jednostkom w organizowaniu ich struktur;
• promowanie i ulatwianie procesu fuzji lub federacji oraz innych form zrzeszania sie, w miare potrzeby; oraz
• towarzyszenie podczas wizytacji generalnych.

Glówne zadania Koordynatora:

• kierowanie procesem szerszego rozeznania misyjnego w Konferencji;
• przewodniczenie Konferencji w rewizji zycia w perspektywie misyjnej;
• bycie “animatorem” wspierajacym nowe inicjatywy misyjne w Konferencji;
• zwracanie uwagi na potrzeby Jednostek slabych i ulatwianie im podejmowania niezbednych decyzji;
• pomaganie Konferencji w znalezieniu dobrych struktur dla formacji poczatkowej;
• ulatwianie formacji ciaglej dla wspólbraci powolanych do nowych inicjatyw, wlacznie z tworzeniem wspólnot miedzyprowincjalnych i miedzynarodowych; oraz
• pelnienie roli lacznika z Rada Generalna we wszystkich sprawach dotyczacych Konferencji;

Kazda Konferencja formuluje swoje wlasne Statuty do zatwierdzenia przez Zarzad Generalny. Statuty kazdej Konferencji wskaza konkretne sposoby funkcjonowania Konferencji, na przyklad:

• proces typowania i proponowania nazwisk potencjalnych Koordynatorów dla Rady Generalnej;
• zasady reprezentacji i udzialu Pod-Konferencji (jezeli takie istnieja);
• sposób finansowania urzedu Koordynatora;
• zwolywanie posiedzen Zebrania Konferencji;
• udzial w wydarzeniach wspólnych lub lokalnych; oraz
• sposób reprezentowania wspólpracowników swieckich, itd.

Jesli chodzi o Siec Zgromadzeniowa (Congregational Networking), Zarzad Generalny, w dialogu z Zebraniami Konferencji, w ciagu najblizszego szesciolecia wypracuje skuteczne struktury, w tym stosowne rozwiazania finansowe, w celu promowania podstawowych dziel apostolskich poza granicami Konferencji, szczególnie w nastepujacych dziedzinach:

• posluga na rzecz cierpiacych na skutek masowego przemieszczania sie ludnosci;
• redemptorystowskie srodki przekazu (w tym nowe formy mass-mediów);
posluga sanktuaryjna/sanktuaria;
siec (Network) dla Afryki i Madagaskaru;
refleksja teologiczna w duchu tradycji redemptorystowskiej;
misje ludowe;
• duszpasterstwo mlodziezy;
parafie misyjne;
• posluga na rzecz sprawiedliwosci spolecznej.

XXIV Kapitula Generalna uznala, ze Konferencje sa nieodlacznie zwiazane z dynamika Kapituly Generalnej. Aby pelniej odpowiedziec na szeroki zakres kompetencji jakie Konstytucje przyznaja Kapitule Generalnej, Kapitula Generalna bedzie traktowana jako proces, który rozciaga sie w pewnym okresie czasu, w powiazanych ze soba etapach. Kapitula Generalna, jako proces, zostanie przeprowadzona w trzech etapach:

Etap 1: Faza poczatkowa (Spotkanie przed-Kapitulne);
Etap 2: Faza kanoniczna Kapituly Generalnej;
Etap 3: Faza realizacji (Spotkanie po-Kapitulne).

Zgodnie z mandatem XXIV Kapituly Generalnej, Rada Generalna powolala Komisje ds. Solidarnosci Ekonomicznej w celu zbadania, studium i zaproponowania, w ciagu szesciolecia 2009-2015, bardziej stosownego systemu efektywnej solidarnosci gospodarczej w Zgromadzeniu. Komisja ta przedstawi sprawozdanie na temat dokonanych postepów w czasie spotkan w polowie szesciolecia. XXV Kapitula Generalna przeanalizuje rezultaty tego studium, wyciagnie wlasciwe wnioski i podejmie niezbedne decyzje.

 

*************************


Jednostki
Zgromadzenia Najwiętszego Odkupiciela

Konferncje, Prowincji, Wice-Prowincji
Regionów i Misje

2013

Kliknąć na nazwę wybranej Jednostki,
aby wej
ść na mapę wskazującą miejsce,
gdzie znajdują się wspólnoty tej Jednostki.


0000     Zarząd Generalny

              
Kuria Generalna
               
Archiwa Generalne
               
Instytut Histoczny
               
Wspólnota Świętego Alfonsa
               
Akademia Alfonsjańska
               
Collegio Maggiore
               
Sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy


9100
     Konferencja Europy (Mapa 1)
              Konferencja Europy (Mapa 2)

0060         Regia
Belgia Południe
0100         Prowincja
Rzymska
0200         Prowincja
Neapolitańska
0500         Prowincja Wiedeńska
0502         Regia Kopenhaga
0800 
        Prowincja Monachijska
1100         Prowincja
Londyńska
1300         Prowincja Dublin
1500         Prowincja
Madrycka
1600  
         Prowincja Praska
1603
           Wice-Prowincja Bratysławska
1604 
          Wice-Prowincja Michałowie
1700   
       Prowincja Warszawska
1704         Regia Sanctus Gerardus
1800         Prowincja
Strasburska
3300           Prowincja Lizbońska
4200           Prowincja Lwowska
4201 
         Misja Prokopiewska
4400           Prowincja Lyon-Paryż

5000         Prowincja Sanctus Clemens


9200
     Konferencja Ameryki Północnej

0700         Prowincja Baltimore
0704         Wice-Prowincja Richmond
0706         Regia
Karaiby języka angielskiego 1
                Regia
Karaiby języka angielskiego 2
                Regia Karaiby języka angielskiego 3
                Regia Karaiby języka angielskiego 4
1900         Prowincja
Santa Anna de Beaupré
3100 
         Prowincja Yorkton
3401
           Wice-Prowincja Extra Patriam
4500
           Prowincja Denver
4600           Prowincja Edmonton-Toronto


9300
    Konferencja Ameryki Łacińskiej
               i Karaibów

               Ameryka Środkowa
               
Karaiby

     9310
  Pod-Konferencja URB
                Unii Redemptorystów w Brazylii


0061
          Regia Suriname
1304          Wice-Prowincja Fortaleza
1702            Wice-Prowincja Bahia

2300            Prowincja São Paulo
2303            Wice-Prowincja Recife

2600            Prowincja Rio de Janeiro
3500            Prowincja Porto Alegre
4100   
       Prowincja Campo Grande
4300   
        Prowincja Goiás
4501
            Wice-Prowincja Manaus

     9320   Pod-Konferencja URSAL
                Unii Redemptorystów
               w poludniowej czesci Ameryki Lacinskiej


1701          Wice-Prowincja
Resystencja

2200          Prowincja Buenos Aires
2201   
       Wice-Prowincja Peru Południowe

3000           Prowincja Santiago
4800
            Prowincja Boliwijska
5200
         Prowincja Paragwaju

     9330   Pod-Konferencja URNALC
                Unii Redemptorystów w pólnocnej
               czesci Ameryki Lacinskiej i Karaibów


0059         Misja Kuba

1502         Wice-Prowincja Caracas
1507         Wice-Prowincja
Peru Północne
1904         Regia Puerto Príncipe 1
                Regia Puerto Príncipe 2
2400          Prowincja Quito
2800    
      Prowincja Bogotá

3600
           Prowincja Meksykańska
3900          Prowincja of San Juan 1
                   Prowincja of San Juan 2
5300         Prowincja Ameryki Srodkowej


9400
     Konferencja
Azji-Oceanii (Mapa 1)
              Konferencja Azji-Oceanii (Mapa 2)

0058          Regia of Korea
0802          Wice-Prowincja Kagoshima
1902          Wice-Prowincja
Tokijska
2100          Prowincja Canberra
2101          Wice-Prowincja Manila
2102          
Regia Aotearoa
2103          Wice-Prowincja Ipoh

3400   
        Prowincja Wietnamska
3800   
        Prowincja Bangalore
3801          
Regia Colombo
3803          
Wice-Prowincja Majella
4503          Wice-Prowincja Bangkok
4700          Prowincja Cebu
4900          Province Indonezyjska
5006
         Misja Beirut
5007          Misja Irak
5100
         Prowincja Liguori
5400          Prowincja Tajlandii


9500
    Konferencja
of Afryki i Madagaskaru

0202         Regia Madagaskar

1103         Regia Zimbabwe
1509         Misja Wybrzeżu Kości Słoniowej
2202         Misja
Mozambiku
2801         Misja Ghana

3301         Wice-Prowincja Luanda
3804         Misja Kenia
4000         Prowincja Południowej Afryk
4401         Wiceprowincja Afryki Wschodniej 1
              
 Wiceprowincja Afryki Wschodniej 2
4504         
Wice-Prowincja Nigeria
5005         Wice-Prowincja Matadi