Litera od Aparecida

Aparecida, 14 listopada 2008

Drodzy Współbracia, Bracia, w Panu:

·  Przesyłamy gorące pozdrowienia z Aparecida. Sekretariat Generalny ds. Braci spotkał się w seminarium Świętego Alfonsa w Aparecida (Săo Paulo, Brazylia) w dniach 12 – 15 listopada 2008. W tym sanktuarium, prowadzonym przez Redemptorystów, czuliśmy, że stajemy u stóp Matki z Aparecida. Było to ostatnie spotkanie w tym sześcioleciu. Wraz z innymi współbraćmi z Brazylii, mogliśmy wspólnie świętować 276 rocznicę powstania Zgromadzenia oraz zakończenie „roku poświęconego refleksji nad apostolskim życiem Redemptorystów”. Doświadczyliśmy tutaj klimatu braterstwa, wspólnego dzielenia się oraz odnowy naszych zakonnych zobowiązań.

·  W dniu 12 listopada rano, członkowie sekretariatu spotkali się ze Współbraćmi brazylijskimi. Spotkanie odbyło się w Potim, w pobliżu Aparecida, w seminarium „Săo Geraldo”, gdzie odbywa się formacja Braci z Prowincji Săo Paulo. Była to ubogacająca nas chwila dzielenia się doświadczeniami osobistymi oraz związanymi z posługą duszpasterską, duchowymi aspiracjami i motywacjami. Dostrzegliśmy u naszych brazylijskich braci entuzjazm, oddanie się oraz mocne poczucie jedności pomiędzy Współbraćmi pochodzących z różnych Jednostek pracujących na tej „ziemi Krzyża Świętego”. Napawa nas radością szerokie apostolskie spojrzenie wielu Braci, którzy w godny podkreślenia sposób przyczyniają się do realizacji misji Zgromadzenia w Brazylii. Wiele trosk oraz wyzwań, z którymi zmierzyć się muszą brazylijscy Bracia, znane są Generalnemu Sekretariatowi oraz obecne w życiu innych Braci na całym świecie.

·  W dniu 13 listopada także w Seminarium „Săo Geraldo”, mogliśmy spotkać się z 13 kandydatami na Braci. Wspólnie odprawialiśmy Eucharystię i ucieszyliśmy się byciem razem. Byliśmy pod wielkim wrażeniem entuzjazmu, spontaniczności, kreatywności i marzeń młodych studentów, którzy przygotowują się do bycia Bratem Redemptorystą. Jest wielu kandydatów na Braci. To znak wielkiej żywotności Prowincji, który napełnił nas nadzieją. To doświadczenie odnowiło nas duchowo.

·  Podczas spotkania Sekretariatu ucieszyliśmy się tymi znakami nadziei, przeanalizowaliśmy sprawozdania Regionów, przedyskutowaliśmy nasze sprawozdanie na Kapitułę Generalną oraz podzieliliśmy się pozytywnymi doświadczeniami, osiągnięciami, trudności i wyzwaniami, jakie pojawiły się podczas sześciolecia. Również wskazaliśmy pewne sugestie do podjęcia podczas następnego sześciolecia. Chcemy się nimi teraz z Wami podzielić niektórymi doświadczeniami i sugestiami.

Znaki Nadziei

·  Doświadczenie czasu pracy w Sekretariacie określamy jako pozytywne, ale nie zawsze łatwe. Pozostawaliśmy pod wielkim wrażeniem zakonnego oddania się, wierności i miłości do Zgromadzenia ukazanego przez wielu Braci, których mieliśmy okazję spotkać podczas sześciolecia. Ich entuzjazm i duchowa gotowość są wielkim źródłem inspiracji dla nas wszystkich.

·  Pragniemy powiedzieć członkom następnej Kapituły Generalnej, że pomimo spadku liczby Braci, widzimy nowego ducha zarówno pomiędzy Braćmi jak również w całym Zgromadzeniu. Istnieje swoistego rodzaju odnowiona wizja, nowe dowartościowanie i docenienie dla życia, ducha poświęcenia, oddania się, braterskiej pokory, wiernej wytrwałości ze strony starszych Braci oraz z drugiej strony misyjny entuzjazm młodszych Braci. W ostatnich kilku latach oraz także w owocach wykonanej pracy lat poprzednich, widzimy wzrost docenienia wartości powołania do bycia Bratem Redemptorystą.

·  Celebracja “roku św. Gerarda” (2004-2005) i „roku apostolskiego życia Redemptorystów” (listopad 2007-2008), pobudziły nas do refleksji i dowartościowania powołania do bycia Bratem. Odbyły się liczne spotkania Braci, oraz zjazdy, które były okazją do dzielenia się osobistymi doświadczeniami. Zorganizowano liczne dni rekolekcji i kongresy w (Wice-)Prowincjach i Regionach. Postacie św. Gerarda i innych Braci Redemptorystów znalazły szczególne uwypuklenie. Stworzono okazje, aby lepiej zapoznać się z życiem i posługą pierwszych Braci Redemptorystów. Wszystko to przyczyniło się do odnowy zrozumienia powołania i misji Braci w Zgromadzeniu i Kościele.

·  Spotkania pomiędzy Braćmi i studentami ułatwiły i pobudziły dialog i wspólne dzielenie się osobistymi i pastoralnymi doświadczeniami. Jesteśmy absolutnie przekonani, iż Bracia powinni często uczestniczyć w tego rodzaju spotkaniach.

·  Zaistniała bardzo dobra integracja pomiędzy członkami Generalnego Sekretariatu ds. Braci a Regionalnymi Sekretariatami.

·  Dziękujemy Zarządowi Generalnemu za ciągłe wsparcie. Nasze sugestie i propozycje spotykały się zawsze z jego akceptacją. Dziękujemy również za bardzo pozytywną współpracę i twórczy wkład ze strony Centrum Redemptorystowskiej Duchowości oraz Generalnych Sekretariatów.

·  Popularyzacja życiowych doświadczeń wielu Braci, jako przykładów oddania się i służby na rzecz Zgromadzenia, pomogła we wzroście lepszego zrozumienia powołania Brata oraz ich wkładu w realizację misji Zgromadzenia.

Wyzwania i trudności

·  Praca nad wzbudzeniem motywacji i dodawaniem odwagi Braciom nie była łatwa podczas sześciolecia. Istniała dobra animacja pracy w regionalnych Sekretariatach, jednak zauważyć należy, iż żaden z Braci nie został oddelegowany wyłącznie do tego zadania. W takim kontekście, czyniliśmy, co było w naszej mocy i wydaje się nam, iż jesteśmy na dobrej drodze.

·  Poprawiła się kwestia promowania powołania na Brata, ale wciąż pozostaje to wielkim wyzwaniem. Nie mamy tylu kandydatów na Braci, jak byśmy tego pragnęli. Uczulamy każdego, do zaangażowania w pracę na rzecz powołań.

·  Musimy również powiedzieć, że obecne programy formacji Braci są ulepszone. Jednak, zdaliśmy sobie sprawę, iż potrzeba wciąż jaśniejszego programu formacyjnego, szczególnie dla Braci w ślubach czasowych. Uczulamy, aby Jednostki Zgromadzenia wypracowały program formacji Braci. Proponujemy, aby Jednostki, które mają małą liczbę Braci rozpoczęły formację Braci razem, lub przynajmniej wysłały Braci do tych jednostek, które już posiadają specjalny program formacyjny dla Braci. Uważamy, że jest czymś ważnym, aby Bracia po wieczystej profesji mieli możliwość podjęcia studiów specjalistycznych w różnych dziedzinach. W ten sposób będą mogli oni jeszcze bardziej przyczyniać się do realizacji misji Zgromadzenia.

·  Regionalny Sekretariat Południowej Europy i Afryki, każdy z różnych powodów, boryka się z trudnościami w organizowaniu spotkań Braci na poziomie regionalnym. Musimy tutaj wspomnieć o pewnych finansowych trudnościach związanych z organizacją spotkań Braci w pewnych Regionach.

·  Wciąż słyszymy narzekania i komentarze odnoszące się do pewnych uprzedzeń do Braci, które uważamy za przeszłe. W niektórych Jednostkach Bracia nie czują się wspierani przez współbraci i/lub przełożonych. Niektórzy, z powodu ich wieku lub choroby czują się porzuconymi i zniechęconymi. Zasmuca nas bardzo fakt, że niektórzy współbracia otwarcie twierdzą, iż powołanie na Brata Redemptorystę znalazło się w stanie agonalnym i beznadziejnym. Odnotowujemy, iż wciąż istnieją pewne klerykalne zachowania pomiędzy niektórymi współbraćmi, którzy wydają się nie rozumieć znaczenia naszego zakonnego i misyjnego życia.

·  Największym wyzwaniem jest zmniejszająca się liczba Braci. Wielu Braci jest w podeszłym wieku. Z troską spoglądamy także na brak wytrwałości wielu młodszych Braci i na fakt, że niewielu kandydatów wstępuje do Zgromadzenia, aby stać się Braćmi. Proponujemy, aby następny Generalny Sekretariat zbadał tę sytuację z wielką troską i wypracował wskazania oraz propozycje odnoszące się do kwestii zaradzenia obecnej sytuacji.

·  Jesteśmy zaniepokojeni faktem, iż proces restrukturyzacji w Zgromadzeniu, ze wszystkimi jego konsekwencjami, w lokalnych wspólnotach tylko przez nielicznych jest wzięty na serio. Można odnieść wrażenie, że tylko nieliczni są nim zainteresowani. Polecamy ponowną lekturę Komunikandy 1 wypracowanej podczas tego sześciolecia.

Ku przyszłości

·  Jesteśmy przekonani co do konieczności ustanowienia w Rzymie stałego Sekretariatu, aby w ten sposób towarzyszyć Braciom i lepiej współpracować z Generalnym Sekretariatem oraz z Regionalnymi Sekretariatami ds. Braci. Pozwoli to także na stały dialog pomiędzy Braćmi a Zarządem Generalnym.

·  Byłoby czymś dobrym, aby przynajmniej jeden Brat był członkiem pozostałych Generalnych Sekretariatów.

·  Zalecamy, aby każdego roku odbywał się zjazd Braci we wszystkich Jednostkach Zgromadzenia i aby co dwa lub trzy lata odbywało się spotkanie na poziomie regionalnym. Sugerujemy także, aby Bracia należący do Jednostek, gdzie jest ich niewielu, mogli uczestniczyć w spotkaniach organizowanych przez inne Jednostki.

Konkluzje

·  Dziękujemy wszystkim członkom Generalnego Sekretariatu i członkom Regionalnych Sekretariatów za ich wkład w towarzyszenie Braciom. Dziękujemy za wsparcie ze strony Zarządu Generalnego. Dziękujemy wszystkim Braciom, którzy z zainteresowaniem entuzjazmem uczestniczyli w tak licznych spotkaniach i poprzez ich obecność i poruszone refleksje przyczynili się do odnowy tożsamości Brata Redemptorysty.

·  Przypominamy wszystkim, że w 2009 roku Zgromadzenie obchodzi 100-lecie Kanonizacji św. Klemensa Hofbauera, wielkiego misjonarza i „apostoła Wiednia” oraz 200–setną rocznicę urodzin bł. Piotra Dondersa, misjonarza najbardziej opuszczonych i trędowatych w Surinamie. Niech misyjny duch tych Współbraci stanie się źródłem inspiracji dla nas wszystkich.

·  Kończąc, w duchu św. Alfonsa, św. Gerarda i innych świętych Redemptorystów, zachęcamy wszystkich Współbraci, aby z wiernością przeżywali radość naszego zakonnego i misyjnego powołania w Kościele i świecie. Zachęcamy każdego, aby na serio „oddać swe życie dla obfitego Odkupienia” i zaangażować się w proces restrukturyzacji, który domaga się osobistego nawrócenia i nowej mentalności. Niech Maryja z Aparecida błogosławi i strzeże nas przez swe wstawiennictwo.

Wasi Bracia w Chrystusie Odkupicielu,

Br. Jeffrey Rolle, C.Ss.R. (Przewodniczący Sekretariatu)

Br. Michael Duxbury, C.Ss.R.

Br. Joăo Batista de Viveiros, C.Ss.R.

Br. Joel de Guzman, C.Ss.R.

Br. Benjamin Posvo, C.Ss.R.

O. Samuel Torres, C.Ss.R.

O. Enrique López, C.Ss.R. (Radny Generalny)