Komisja Restrukturyzacji Zgromadzenia
Informacja z pierwszego jej spotkania

Wtorek, 14 grudnia 2004

Drodzy Współbracia:

Realizując”Wskazania” XXIII Kapituły Generalnej, Zarząd Generalny mianował członków Komisji Restrukturyzacji Zgromadzenia, która odbyła swe pierwsze spotkanie w Rzymie, w dniach od 10 do 14 grudnia 2004 roku. Komisja obradowała tak w swoim gronie, jak również razem z Zarządem Generalnym.

Na przewodniczącego Komisji został wybrany O. Lasso de la Vega i Miranda. Pozostali członkowie to: Cornelius Casey (Dublin), Guy Pilote (Santa Ana de Beaupré), José Ulysses da Silva  (Săo Paulo), Brendan Kelly (Cebu), Lawrence Kaufmann (Południowa Afryka).

Od samego początku nie ulega wątpliwości, że istnieje rzeczywista konieczność pewnej restrukturyzacji Zgromadzenia, w celu zagwarantowania jego żywotności i apostolskiej skuteczności w dzisiejszym świecie, tak gwałtownych zmian i nieustannej ewolucji realiów życia ludzkiego.

Na początku naszej refleksji skoncentrowaliśmy się na będących już w realizacji niektórych projektów restrukturyzacji.

• W niektórych wypadkach, jak np. w jakimś Regionie czy Pod-regionie, określone Jednostki Zgromadzenia rozpoczęły się reorganizować za wspólną zgodą. Dobrym tego przykładem jest Brazylia, gdzie utworzono “Unię Redemptorystów Brazylii” (URB). URB nie posiada oficjalnych statutów, wybiera jednak, na okres trzech lat, przewodniczącego i ustanawia dla niego fundusz na podróże. Podstawową wspólną troską Unii jest formacja. Ma ona także Sekretariat Duchowości i wspólnie wypracowuje program misji ludowych. Dwa razy w roku organizuje spotkania. Przyczyniła się do odnowienia Wiceprowincji Recife, która obecnie jest związana z Prowincją Săo Paulo. W tej chwili, współbracia z trzech Jednostek Unii, współpracują w Surinamie i Manaus. W Brazylii jest cztery nowicjaty, które są otwarte na inne Jednostki, tak że nowicjusze mogą być przenoszeni, aby każdy z nowicjatów liczył co najmniej sześciu nowicjuszy.

Tym, co z punktu widzenia Komisji Restrukturyzacji, ma szczególne znaczenie w tej strukturze, jest sposób stawiania warunków pod jakimi została udzielona pomoc. Nie chodzi o utrzymanie za wszelką cenę dotychczasowych form posługi, ale jak w przypadku Recife i Manaus, o zaangażowanie się w realizację misji Zgromadzenia jako takiego, łącznie z formacją i misjami ludowymi.

• W innych Jednostkach proces restrukturyzacji realizyje się odmiennie. Niektóre Jednostki, gdzie liczba członków maleje, aż do wystąpienia kryzysu, zaprosiły współbraci z innych Jednostek, celem podtrzymania istniejących form pracy. W praktyce miało to różne wyniki. W wielu wypadkach nie przyniosło pozytywnych rezultatów.
• W innych jeszcze przypadkach, dwie lub więcej Prowincje, połączyło się w jedną nową Prowincję.
• Istnieją też projekty restrukturyzacji i reorganizacji wedłyg innego modelu.

Po tej wstępnej refleksji, stało się dla nas oczywiste, że przed sformułowaniem konkretnych propozycji, konieczny jest jakiś czas na studium, aby móc podjąć rozważania nad różnymi próbami restrukturyzacji.

W ten sposób, rozpoczynając na poziomie regionalnym, przyjmujemy następujący plan działania:

Plan działania (Faza I) 2004 – 2006

1. Od stycznia do lipca 2005

Komisja, przy pomocy Radnych Generalnych, zbierze informacje i dokona rewizji poszczególnych projektów i/czy doświadczeń związanych z restrukturyzacją tam, gdzie jest ona w trakcie realizacji w niektórych Regionach Zgromadzenia.

Komisja zgromadzi również informacje na temat całościowego funkcjonowanie sześciu, aktualnie istniejących w Zgromadzeniu Regionów. Aby to osiągnąć, weźmie pod uwagę wkład, lub jego brak, w każdym Regionie, jak chodzi, o apostolską żywotność w zakresie misji, formację, ekonomię i zarząd. Należy też dokonać rewizji możliwości każdego Regionu w zakresie skuteczności jego struktury co do żywotności apostolskiej.

Za przeprowadzenie rewizji jest odpowiedzialny członek Komisji reprezentujący dany Region, który będzie pracował w łączności z Radnym Generalnym odpowiedzialnym za dany Region, jak również z Pod-regionalnym Koordynatorem.

2. Komisja zbierze się ponownie pod koniec sierpnia 2005 roku

Na tym zebraniu, Komisja będzie rozważać przeprowadzone dotychczas rewizje i spróbuje ustalić, które z projektów mają większe, a które mniejsze osiągnięcia. Celem tych rozważań będzie poszukiwanie kryteriów dla przedstawienia propozycji, które będą posuwać do przodu restrukturyzację

Propozycje te będą przedstawione Zgromadzeniu w dokumencie, który (A) ukaże pewną wizję tego co chcemy osiągnąć w okresie 5 lat, tak w skali ogólnej jak i regionalnej, i (B) nakreślić różne strategie co do sposobu, jak wprowadzić w życie nakreśloną wizję.

3. Debata na poziomie regionalnym

Propozycje te będą przedstawione wszystkim Regionom, do przestudiowania i dyskusji.

Zwrócimy się z prośbą do Regionów, aby swoje odpowiedzi przesłały do Komisji przed końcem 2005 roku.

4. Komisja i Zarząd Generalny zbiorą się w grudniu 2005 roku

Podczas spotkania Komisji z Radą Generalną w grudniu 2005, przygotuje się konkretne propozycje działania, które będą przedstawione na zebraniu w połowie szściolecia, w roku 2006.

5. Faza II: Od zebrań w połowie sześciolecia aż do Kapituły Generalnej w roku 2009

Kolejna faza, Faza II, będzie realizowana od zebrań w połowie sześciolecia, aż do Kapituły Generalnej w roku 2009. Oczekuje się, że podczas tej fazy Komisja będzie mogła studiować temat Restrukturyzacji Zgromadzenia z perspektywy globalnej.

Mamy świadomość powagi tematów związanych z tymi próbami i dlatego prosimy wszystkich o współpracę i modlitwę, w czasie gdy staramy się realizować to zadanie.

Juan Manuel Lasso de la Vega y Miranda
Cornelius Casey
Guy Pilote
José Ulysses da Silva
Brendan Kelly
Lawrence Kaufmann