Do
Najczcigodniejszego Ojca
JOSEPHA WILLIAMA TOBINA
Przełożonego Generalnego
Zgromadzenia
Najświętszego Odkupiciela
1.
Z wielką radością przyjąłem
wiadomość, że wasza Rodzina
zakonna przygotowuje się do obchodów
specjalnego „Roku św. Gerarda”, z okazji
szczęśliwego zbiegu dwóch rocznic
związanych z jednym z waszych najwspanialszych
synów, świętym Gerardem Maiellą:
stulecia kanonizacji (11 grudnia 1904) i 250
rocznicy Jego śmierci (16 października
1755). Z wielką radością łączę
się z Tobą, Najczcigodniejszy Ojcze,
z Twoimi współbraćmi i czcicielami
tak wspaniałego ucznia świętego
Alfonsa de Liguori, aby uwielbiać i dziękować
Panu za „wielkie rzeczy”, jakich Bóg nie przestaje
dokonywać w małych i ubogich (por.
Łk 1,46-50).
Rzeczywiście, Gerard Maiella jest jednym
z tych małych, w których Bóg zajaśniał
mocą swego miłosierdzia! W młodych
latach wstąpił on do misyjnego Instytutu
Redemptorystów ze zdecydowaną wolą
„stania się świętym”. Radosne
i pełne zaufania „tak” dla Woli Bożej,
wspierane nieustanną modlitwą i
nadzwyczajnym duchem pokuty, przekształcało
się w nim w miłość wrażliwą
na duchowe i materialne potrzeby bliźnich,
zwłaszcza tych najuboższych. Chociaż
nie miał specjalnych studiów, Gerard
przenikał tajemnice Królestwa Bożego
i z prostotą promieniował nimi na
tych, którzy się do niego zbliżali.
Odczuwał wielką konieczność
nawracania grzeszników i był niezmordowany
w tym dziele; tak samo umiał podtrzymywać
i podnosić na duchu osoby powołane
do życia konsekrowanego.
Sława jego świętości i
ufność we wstawiennictwo nieustannie
wzrastały po śmierci. Jego relikwie
jeszcze dziś stanowią cel licznych
pielgrzymek z Włoch oraz z wielu krajów
wszystkich kontynentów. Nieprzeliczone rzesze
wiernych z ufnością zwracają
się do niego w najtrudniejszych sprawach.
2. Rok św. Gerarda stanowi dla całej
Rodziny Redemptorystów wspaniałą
okazję, aby osobiście i wspólnotowo
odnowić w sobie zaangażowanie w
dawanie odpowiedzi na współczesne wyzwania
ewangelizacji, z taką samą gotowością
i kreatywnością, jak w swoich czasach,
robili to św. Gerard i Założyciel
Zgromadzenia św. Alfons Maria de Liguori.
Drodzy Redemptoryści! Jak to miałem
już okazję przypomnieć w Przesłaniu
skierowanym do członków Kapituły
Generalnej, „ludzie, z którymi się spotykacie
powinni widzieć w was „Bożych mężów”
i w kontakcie z wami doświadczać
miłości miłosiernego Ojca Niebieskiego,
który dla zbawienia ludzkości nie wahał
się ofiarować swojego Jednorodzonego
Syna (por. 1 J 4,9-10). Powinni doświadczać
przez was wewnętrznej postawy Jezusa
Dobrego Pasterza, nieustannie poszukującego
zagubionej owcy i cieszącego się
z jej odnalezienia (por. Łk 15, 3-7).”
Świetlanym przykładem takiej duchowej postawy jest święty
Gerard, zwłaszcza przez swoją miłość
do Ukrzyżowanego i Eucharystii oraz nabożeństwo
do Maryi Dziewicy. Zachęcam was do pójścia
taką samą duchową drogą
i do takiej jak on wierności waszemu
charyzmatowi, bez lękania się trudności,
których nigdy nie braknie, gdy podejmuje się
prawdziwą odnowę. We wspomnianym
Przesłaniu do ostatniej Kapituły
Generalnej, w związku z tym napisałem:
„Konstytucje waszego Instytutu zachęcają
was do zaradzenia aktualnie istniejącym
naglącym potrzebom duszpasterskim, mając
na uwadze to, że wasza posługa charakteryzuje
się bardziej niż określonymi
formami pracy, pełną miłości
służbą wobec tych jednostek
czy grup, które są bardziej opuszczone
i ubogie duchowo oraz społecznie” (n.
4).
3. Świat nasz oczekuje szczerego
świadectwa o mądrości i mocy
Krzyża (por. 1 Kor 1, 27-25). Inkulturacja
wiary i szybkie zmiany społeczne, pociągają
za sobą liczne wyzwania w głoszeniu
Ewangelii. Dlatego z wyraźnym przepowiadaniem
mądrości Krzyża należy
zawsze łączyć faktyczne zaangażowanie
się w głoszenie „ewangelicznej miłości”,
zwłaszcza ludziom prostym i ubogim, jak
to czynił Gerard Maiella, który dobrze
rozumiał tajemnicę Krzyża,
tajemnicę, która wspaniale ukazuje okropność
grzechu i równocześnie obwieszcza wyzwalającą
i uzdrawiającą moc Bożego miłosierdzia.
W ten sposób modlił się św.
Gerard: „O Boże mój, obym mógł doprowadzić
do nawrócenia tylu grzeszników, ile jest ziaren
piasku w morzu i na ziemi, ile liści
na drzewach i na polach, atomów w powietrzu,
gwiazd na niebie, promieni słońca
i księżyca, wszystkich istot żyjących
na ziemi!” (Pisma duchowe, Materdomini
2001, 155).
4. Dla grzeszników Gerard nie szczędził
ani energii, ani modlitw, ani pokut. Jego
miłość nie pozwoliła mu
pozostawać obojętnym wobec ich wyborów
i ich uwarunkowań życiowych; przede
wszystkim jednak leżało mu na sercu,
aby wszyscy oni owocnie skorzystali ze Sakramentu
Pojednania.
Współczesny świat przenika powszechne
osłabienie poczucia grzechu i co za tym
idzie, brak zrozumienia znaczenia Sakramentu
Pojednania. Stawia to wymagania wobec duszpasterskiej
pracy w Kościele, a zwłaszcza wobec
działalności Apostolskiej waszego
zakonnego Zgromadzenia, którego jednym z podstawowych
zadań jest głoszenie Chrystusowego
Odkupienia. Kontynuujcie, Drodzy Redemptoryści,
naśladowanie waszego świętego
Założyciela, zawsze bardzo wrażliwego
na grzeszników i gotowego z ojcowską
miłością i fachowością
lekarza przyjąć ich w Sakramencie
Pojednania. Ożywiajcie w sobie zapał
świętego Gerarda, który całkowicie
poświęcił się dla zbawienia
dusz.
5. Troszcząc się, żeby
grzesznicy odzyskiwali życie duchowe
poprzez nawrócenie w Sakramencie Pojednania,
święty Gerard Maiella, w sposób
szczególny zwracał również uwagę
na co tylko zapoczątkowane życie
i na matki w ciąży, zwłaszcza
te, które znalazły się w trudnych
warunkach duchowych czy materialnych. Dlatego
także i dzisiaj jest specjalnym opiekunem
matek ciężarnych. Ta charakterystyczna
cecha Jego miłości stanowi dla was
i dla wiernych pewien bodziec do ukochania,
bronienia i służenia zawsze ludzkiemu
życiu.
Dobrze są nam znane zagrożenia dla
ludzkiego życia, które się nieustannie
mnożą, zwłaszcza życia
dzieci nienarodzonych. Do głębokiej
refleksji powinno nas, przede wszystkim, pobudzać
bardzo niepokojące szerzenie się
„kultury śmierci”, która pcha szerokie
kręgi opinii publicznej do usprawiedliwienia
niektórych przestępstw przeciw życiu
w imię praw wolności dla jednostki
i na podstawie tych przesłanek domaga
się zalegalizowania przez państwa
przestępstw przeciwko życiu (por.
Evangelium vitae, 4).
Moim życzeniem jest, aby Rok św.
Gerarda przyczynił się do zwiększenia
wysiłku chrześcijan w przeciwstawianiu
się kulturze śmierci i podejmowania
konkretnych oraz wymownych działań
na rzecz kultury życia. Przy tak szczególnej
okazji chcę również wezwać
Ciebie, Najczcigodniejszy Ojcze i wszystkich
Redemptorystów do jeszcze bardziej zdecydowanego
podjęcia wysiłku na rzecz szerzenia
„Ewangelii życia”. W służbie
życiu podejmijcie waszą teologiczną
i moralną refleksję, prowadząc
ją w wierności alfonsjańskiej
tradycji, wychodząc z sytuacji, w których
życie jest mniej strzeżone i bronione.
Na tym właśnie polega kontynuowanie
dzieła świętego Gerarda Maielli
i bycie świadkami nadziei oraz budowniczymi
nowej ludzkości.
Przepełniony tymi uczuciami i pragnieniami, wypraszam od Dawcy wszelkiego
dobra, obfite łaski i niebieskie dary
dla Ciebie, Najczcigodniejszy Ojcze, dla całej
alfonsjańskiej Rodziny i dla wszystkich
ufających we wstawiennictwo św.
Gerarda, przesyłając wszystkim z
serca płynące, specjalne błogosławieństwo.
Z Castel Gandolfo, 6 sierpnia 2004
Joannes Paulus II
Nie jest to oficjalne tłumaczenie tekstu
oryginalnego na język włoski.
